Ἱστορία

Οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες

  Περιεχόμενα

url : http://www.ellopos.gr/greeks/default.asp

 



Εἰσαγωγή   (ἀποσπάσματα)

 

 

Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ δὲν μεταστρέφεται ἀπὸ συμπτώσεις, οὔτε κἂν ἀπὸ θεῖες ἀποφάσεις: κρίσιμη ἀλλαγὴ στὴν ταυτότητα ἀτόμων ἢ λαῶν, ἂν συμβεῖ, διαρκεῖ μόνο ὅποτε ἔχει ἐσωτερικὴ τὴν ἀρχὴ καὶ ἰσχύ της. Δὲν μποροῦμε νὰ ἀμφιβάλλουμε γιὰ τὸν ἀρχαῖο ἑλληνισμὸ ἐπίσης, πὼς ὑπάρχουν ἐσωτερικοὶ λόγοι τῆς δικῆς του μεταστροφῆς.

Πῶς δημιουργήθηκε ὁ ἑλληνικὸς πολιτισμός; Γιατί ἄκουσαν οἱ Ἕλληνες ὅ,τι δὲν ἄκουσαν οἱ Ἑβραῖοι, καὶ γιατί τὸ κράτησαν μέσα ἀπὸ τόσα μαρτύρια μέχρι σήμερα; Ἂν κάθε λαὸς προσδιορίζεται ἀπὸ τὴν συνολικὴ πολιτισμική του παράδοση καὶ βούληση, περισσότερο καὶ ἀπὸ τὴν γλῶσσα του εἰδικῶς, ἐνδιαφέρει νὰ σκεφτοῦμε πῶς ὁ ἀρχαῖος ἑλληνισμὸς ἄλλαξε ἕναν ἑαυτὸ κάθε ἄλλο ἀπὸ ἀσήμαντο.

      Οὔτε τὰ χριστιανικὰ γράμματα εἶναι δυνατὸ νὰ κατανοηθοῦν καὶ ἐκτιμηθοῦν σωστὰ χωρὶς τὰ ἑλληνικά, οὔτε τὰ ἑλληνικὰ χωρὶς τὰ χριστιανικά, ὑπέθετε ὁ Βιλαμόβιτς,[1] ὅμως γιὰ νὰ ὑπάρχει ἐκτίμηση μὲ πραγματικὸ ἀντίκρυσμα δὲν ἀρκεῖ (ἀκόμα κι ἂν ἦταν δυνατὴ) κλινικὴ ἀντικειμενικότητα καὶ μελέτη γραμμάτων. Οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες ἐνδιαφέρουν καὶ μποροῦμε νὰ τοὺς σκεφτοῦμε γόνιμα, μόνο ὅπως ἀρχὴ μέσα στὴν Μία Ἀρχὴ τῆς Βάπτισής μας: ἄκουσαν καὶ παρέδοσαν τὴν πίστη ποὺ κρατᾶμε μέχρι σήμερα, ἔγιναν ὁ Εὐαγγελιστής, Θεολόγος καὶ Ἀπόστολός μας, Φωτιστής, Βαφτιστὴς καὶ Γέροντάς μας: ἂν ὁ ἀρχαῖος ἑλληνισμὸς δὲν εἶχε πιστέψει, δὲν θὰ ὑπῆρχε οὔτε Νέος ἑλληνισμός, ὁ Χριστὸς δὲν θὰ εἶχε γιὰ μᾶς σήμερα οὔτε κἂν τὴν νοσηρὴ σημασία ποὺ εἶχε γιὰ τοὺς σταυρωτές Του, καὶ δὲν θὰ ὑπῆρχε καθόλου ἡ Χριστιανοσύνη σὲ καμμιά μορφὴ καὶ γιὰ κανένα λαό.

      Ἂν ὁ χριστιανισμὸς εἶναι ψεῦδος, πόσο σοφὸς μπορεῖ νὰ ὑπῆρξε καὶ ἄρα πῶς μπορεῖ νὰ βοηθήσει ἕνας λαὸς ποὺ ἔκανε τὸ ἀπολύτως καθοριστικὸ λάθος νὰ βαπτισθεῖ; Ἔπειτα, πόσο σοφοὶ μπορεῖ νὰ εἶναι ὅσοι σκέφτονται τὴν ἱστορία καὶ τὸ μέλλον της ὑπὸ τὴν προοπτικὴ ‘συμμαχίας’ φαντάσματος ἑλληνισμοῦ ἀβάπτιστου, τὴν ὥρα ποὺ χωρὶς τὴν Βάπτιση τῶν ἀρχαίων, δηλαδὴ χωρὶς τὸν Νέο ἑλληνισμό, ἡ εὐρωπαϊκὴ (κατ’ ἀρχὴν) ἱστορία τῶν δύο τελευταίων χιλιετιῶν εἶναι τελείως ἀδιανόητη καὶ κάθε συζήτηση ὁποιαδήποτε ἁπλῶς περιττεύει;

 

 

[1] Βιλαμόβιτς, Kleine Schriften I, 1938, σ. 208· παραθέτει ὁ Χρήστου, Ἑλληνικὴ Πατρολογία, τ. Α’, Θεσ/νίκη 1976, σ. 112.

 

Περιεχόμενα - Ἑπόμενη Ἑνότητα  >>

Γίνε συνδρομητής στο Newsletter (δωρεάν)
Για να μαθαίνεις πρώτος όλες τις νέες δημοσιεύσεις

   


 ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ   ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ   BLOG   HOME