url : http://www.ellopos.gr/greeks/default.asp
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΕΟΠΑΓΑΝΙΣΤΕΣ ἡ ἀρχαιότητα εἶναι ἐλευθερία καὶ συζήτηση (ἂς ἐκτελέστηκε ἀκόμα κι ὁ Σωκράτης!), ὁ χριστιανισμὸς δόγμα καὶ δεισιδαιμονία. Μπορεῖ κανεὶς νὰ σκεφτεῖ ἕνα ἐρώτημα καθοριστικό: γιὰ ποιό λόγο ἡ ἀπορία αὐτὴ περὶ ‘δογματικοῦ χριστιανισμοῦ’ καὶ ‘ἐλεύθερης ἀρχαιότητας’ δὲν ὑπῆρχε παλαιότερα, ὅταν “πολιτισμὸς ἐσήμαινε ἀκριβῶς ἑλληνισμός, μὲ ὅλες τὶς εἰδωλολατρικὲς ἀναμνήσεις του, τὰ πνευματικὰ ἤθη καὶ τὰ αἰσθητικά του θέλγητρα”,[42] καὶ ὅταν ὁ κίνδυνος ἀπὸ τὴν ἄρνηση τῆς ἀρχαίας θρησκείας δὲν ἦταν μόνο πολιτισμικός: “γιὰ νὰ γίνεις τότε χριστιανός, χρειαζόταν μεγάλο θάρρος, χρειαζόταν ψυχικὴ ἑτοιμασία νὰ γευθεῖς στὸ στόμα σου τὸ ἴδιο σου τὸ αἷμα, νὰ δεῖς μὲ τὰ ἴδια σου τὰ μάτια τὴν γυναίκα σου καὶ τὰ παιδιά σου νὰ βασανίζονται καὶ νὰ κατακρεουργοῦνται πλάϊ σου. Ἀλλ’ οὔτε αὐτὸ δὲν ἐμπόδισε τοὺς Ἕλληνες νὰ προσέλθουν στὸν Χριστό”.[43] Οἱ νεοπαγανιστὲς λησμονοῦν ἢ ὑποτιμοῦν ἢ καὶ μὲ δόλο ἀποσιωποῦν, ὅτι “ὁ ἀρχαῖος κόσμος ἀναγεννήθηκε καὶ μεταμορφώθηκε ὕστερα ἀπὸ τρομερὸ ἀγώνα”[44] ποὺ ἔδωσε ὁ ἴδιος. Ἡ ἀρχὴ τῆς σημερινῆς πίστης βρίσκεται μέσα στὸ αἷμα τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων, ἐπὶ τρεῖς αἰῶνες, προσομιλοῦντες βασάνοις, καὶ ξεόμενοι τὸ σῶμα ποικίλως, καὶ τεινόμενοι δεινῶς, καὶ τοῖς θηρσὶ διδόμενοι[45]— γιατί δὲν εἶπαν Πίσω στὸν Ἀπόλλωνα καὶ τὴν Ἀθηνᾶ; Οἱ Λατῖνοι δὲν προσπάθησαν νὰ ἐπιβάλουν κάτι ξένο, ἀντιθέτως, κατηγοροῦσαν τοὺς Ἕλληνες ὅτι “ἐγκατέλειψαν τὴν θρησκεία τῶν προγόνων τους”.[46]
[42] Φλορόφσκυ, Χριστιανισμὸς καὶ πολιτισμός, ὅ.π., σ. 153.
[43] Χριστόδουλος Ἀθηνῶν, Ἑλληνισμὸς προσήλυτος..., ὅ.π., σ. 133.
[44] Φλορόφσκυ, Χριστιανισμὸς καὶ πολιτισμός, ὅ.π., σ. 153.
[45] Μηναῖον, 19 Σεπτεμβρίου.
[46] Ἔδικτο τοῦ Γαλέριου, 311 — παραθέτει ὁ Μπέκ, Ἡ Βυζαντινὴ Χιλιετία, μτφρ. Δ. Κούρτοβικ, Ἀθήνα 1990, σ. 122.
Προηγούμενη - Ἑπόμενη Ἑνότητα >>