Ρένος Αποστολίδης

Ένα σχόλιο στο ποίημα του Καβάφη Όσο Μπορείς

Σελ 2

[ Ρένος :] Προσέχετε τι λέει; Και σκεφτείτε τη ζωή μας, τη δικιά μας, τη ζωή των κοινωνιών των συγχρόνων, τη ζωή των εκδηλώσεων...

Όλοι πολλοί μαζί... στέκουν όρθιοι , λένε λόγια... τούτο... κείνο... τάχα αγαπιούνται... φιλιούνται -- φιλάν τον αέρα , δεξιά κι αριστερά απ’ τα μάγουλα ο καθένας , κανένας δε φιλάει πράγματι τα μάγουλα, κανένας δε φιλάει πράγματι το στόμα, κανένας δεν επιθυμεί πράγματι όσο λέει πως επιθυμεί τον άλλο, "Α!...τι ωραία που σε είδα!..."

Αυτή είναι η πολλή συνάφεια του κόσμου, οι πολλές κινήσεις κι ομιλίες, κι όλη αυτή η ψευτιά , το θέατρο... - η οποία, λέει, εξευτελίζει τη ζωή... την εκθέτει... στην καθημερινήν ανοησία των σχέσεων και των συναναστροφών.

Αρχική ||| Επόμενη σελίδα

Δες ακόμη: Συκουτρής, Προϋποθέσεις της πνευματικής ζωής *  Ζμπίγκνιεφ Χέρμπερτ, Μεταφραστής ποιήσεως * Μπόρχες, Ὁ Καθρέφτης καὶ ἡ Μάσκα