Σελ 2
Ἀββᾶς
Ἰσαὰκ ὁ Θηβαῖος
Ο
ΑΒΒΑΣ Ἰσαὰκ ὁ
Θηβαῖος ἐπισκέφθηκε κάποτε ἕνα κοινόβιο
καὶ βλέποντας ἕναν ἀδελφὸ νὰ ἁμαρτάνει
τὸν κατέκρινε. Ὅταν
ἀναχώρησε στὴν ἔρημο ἦρθε ἄγγελος
Κυρίου καὶ στάθηκε μπροστὰ στὴν εἴσοδο
τοῦ κελιοῦ του λέγοντας,
- Δὲν σ᾽ ἀφήνω νὰ μπεῖς μέσα.
Ἐκεῖνος
τότε τὸν παρακαλοῦσε,
- Τί ἔκανα;
Καὶ
ὁ ἄγγελος τοῦ ἀποκρίθηκε
- Μ᾽ ἔστειλε ὁ Θεὸς μὲ τὴν ἐντολὴ “πές
του: ποῦ διατάζεις νὰ βάλω τὸν ἁμαρτωλὸ
ἀδελφὸ ποὺ κατέκρινες;”
Κι
ἐκεῖνος ἀμέσως μετανόησε καὶ εἶπε,
- Ἁμάρτησα,
συγχώρησέ με.
Καὶ
ὁ ἄγγελος εἶπε,
- Σήκω, σὲ συγχώρησε ὁ Θεός.
Ἀπὸ δῶ κι ἐμπρὸς πρόσεξε, μή
κρίνεις κανένα πρὶν τὸν κρίνει
Ἐκεῖνος.
-
Γεροντικόν, α΄
Αποφθέγματα των Πατέρων : Αρχική
σελίδα
Πρβλ.
Συμεών, Ύμνοι Θείων Ερώτων * Μυστικοί της
Ορθόδοξης Εκκλησίας
