url : http://www.ellopos.gr/greeks/default.asp
Οἱ πρῶτοι χριστιανοί (ἀποσπάσματα)
ΚΥΡΙΟΙ ΥΠΟΚΙΝΗΤΕΣ γιὰ τὴν σταύρωση τοῦ Χριστοῦ ἦταν “τὸ Μέγα Συνέδριο μὲ τοὺς ἀρχιερεῖς, τοὺς πρεσβυτέρους, τοὺς Γραμματεῖς καὶ Φαρισαίους, δηλαδὴ τὸ σύνολο τῆς θρησκευτικῆς καὶ πνευματικῆς ἡγεσίας τοῦ ‘ἐκλεκτοῦ’ λαοῦ τοῦ Θεοῦ”[2] — ὅμως δὲν τὸν ἀρνήθηκε μιὰ ἡγεσία: τὸν ἀρνήθηκε τὸ Ἰσραήλ, ὁ ἴδιος ὁ λαὸς ὅπου τὸ Εὐαγγέλιο ἀκούστηκε γιὰ πρώτη φορά. Ἑπομένως κάθε ἄλλο παρὰ ἐκπλήσσει, ὅταν μαθαίνουμε πὼς “ὁ ἀρχαϊκὸς χριστιανισμὸς γλωσσικῶς ἦταν ἑλληνικὸς ἀκόμα καὶ στὴν ἴδια τὴν Παλαιστίνη”.[3]
Στὴν πρωτεύουσα τῆς Αὐτοκρατορίας ἵδρυσε χριστιανικὴ Ἐκκλησία ἡ ἑλληνικὴ κοινότητα, οἱ πρῶτοι χριστιανοὶ τῆς Ρώμης ἦταν Ἕλληνες καὶ ἡ Ἐκκλησία ἑλληνική, γι’ αὐτὸ ἀπὸ τοὺς δεκαπέντε πρώτους πάπες οἱ δώδεκα φέρουν ἑλληνικὰ ὀνόματα.[4] Ἄλλωστε, “μεγάλη κοινότητα ἀπὸ Ἕλληνες μοναχοὺς φαίνεται πὼς εἶχε ζήσει πάντα στὴν Ρώμη, καὶ ὣς τὸν Γ’ αἰῶνα τὰ ἑλληνικὰ ἦταν ἡ γλῶσσα τῆς ρωμαϊκῆς Λειτουργίας[[5]]”.[6] Ἑλληνόφωνες εἶναι ὅλες οἱ ἀρχαῖες χριστιανικὲς κοινότητες, σὲ ἀνατολικὲς ἢ δυτικὲς περιοχὲς τῆς Αὐτοκρατορίας, κοινότητες οἱ ὁποῖες κατὰ κανόνα ἐκτείνονται στὸ σύνολο τοῦ ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ τῶν οἰκείων πόλεων.
[2] Πατρῶνος, Ἡ ἱστορικὴ πορεία τοῦ Ἰησοῦ, Ἀθήνα 19922, σ. 502.
[3] Χρήστου, Ἑλληνικὴ Πατρολογία, τ. Α’, ὅ.π., σ. 81.
[4] Χρήστου, ὅ.π., σ. 85.
[5] “Ἀκόμα καὶ σήμερα στὴν Ἀκολουθία τῆς Μεγάλης Παρασκευῆς τῆς ρωμαϊκῆς ἐκκλησίας ... ἀκούγεται ἡ ἐναλασσόμενη ψαλμωδία, πρῶτα μὲ τὰ ἑλληνικὰ λόγια ‘Ἅγιος ἀθάνατος ἐλέησον ἡμᾶς’ καὶ ὕστερα τὸ λατινικὸ ἀντίστοιχο ‘Sanctus immortalis miserere nobis’. Ὁ Βελλὲζ ἀναφέρει ἐπίσης τὴν παρεμβολὴ τοῦ ἑλληνικοῦ τρισάγιου (Ἅγιος, Ἅγιος, Ἅγιος)” (Γιαννακόπουλος, Βυζαντινὴ Ἀνατολὴ καὶ Λατινικὴ Δύση, μτφρ. Κ. Κυριαζῆς, Ἀθήνα χ.ἔ., σ. 73· πρβλ. καὶ παραπομπὴ τοῦ συγγραφέα εἰς Wellesz, Eastern Elements in Western Chant, 201).
[6] Γιαννακόπουλος, Βυζαντινὴ Ἀνατολὴ καὶ Λατινικὴ Δύση, ὅ.π., σ. 43· πρβλ. καὶ παραπομπὲς τοῦ συγγραφέα εἰς White, Latin monasticism, 22, McNulty καὶ Hamilton “Orientale lumen”, et “Magistra Latinitas”: Ἑλληνικὲς ἐπιρροὲς στὸν Δυτικὸ μοναχισμό, Le millénaire du Mont Athos (Σεβετώνη 1963) 181-217, καὶ Hamilton “The city of Rome and the Eastern Churches”, Orientalia Christiana Periodica, 27 (1961) 2-26.
Προηγούμενη - Ἑπόμενη Ἑνότητα >>